jeneratör
Şimdi git artık sevgilim. Sana sevgilim diyorum hala, bağışla beni. Sen artık bir başkasının sevgilisisin. Yalnızca bu cümleyi kurmamak için bile ölmek isterdim. Seni sonsuza jeneratör k kaybettiğim bu günleri hiç yaşamadan ölmek isterdim. Adım dudaklarında yok olmadan, tenim tenin jeneratör henüz solmadan, daha böylesi yabancın olmadan… Gözlerin jeneratör ki o çocuksu suçluluğu gi jeneratör rken jeneratör nize at. Ona ihtiyacın yok artık. Affet kendini… Beni affet… Affet bu yaralı sevdamı… O hayatın içine birtürlü sığamayan ve telaşından durmadan sigaraya sarılan yorgun ellerini, nereye baksan hep karşında duran o kırgın çocukluğunu, uzak jeneratör nizlerin sisli buğusuyla her daim ıslak dudaklarını, ruhumun tek sığınağı o tarifsiz kokunu yanına al gi jeneratör rken… Tutkunu olduğum neyin varsa hepsini alıp git… Şizofren aşkının son mektubu bu sana… Şimdi söz bitti artık.